24-28 Ocak 2009 tarihlerinde Yenimahalle İstiklal İzci Grubu olarak Sakarya Pamukova –Bakacak Gençlik Spor ve İzcilik Tesisi’nde kampımızı gerçekleştirdik.
Böyle bir tesisi gençlik spor ve izciliğin kullanımına tahsis eden Milli Eğitim Bakanımız Sn.Hüseyin Çelik Bey’e tüm izciler adına teşekkürlerimizi; grup adına da minnettarlığımızı sunarız.
Bakanlığımız Spor ve İzcilik Dairesi başkanı Sn.İsmail Toksöz Bey’e bu tesisin tahsis edilmesi için bizzat ilgilerinden dolayı teşekkürlerimizi sunarız.
Tesis müdürü Sn.Aziz Demir Bey bizleri ismine yakışır bir şekilde aziz misafirleri olarak karşılaması da liderlerimizi, izcilerimizi, çok memnun etmiştir.İlgi ve alakalarından dolayı Pamukova İlçe Milli Eğitim Müdürüne ateş gecesi programımızı onurlandıran okul müdür ve yardımcılarına ayrıca teşekkürlerimizi sunarız.
İstiklal İzci Grubu olarak okullarımızda izciliğe yatkın öğrenci potansiyeli olduğuna inanıyoruz.Biz iddia ediyoruz ki Türkiye’de oymaklar bazında bizim kadar kış kampı yapan başka bir grup yoktur.Varsa kendimizi ikinci sıraya koymaya ve bilgilerimizi paylaşmaya hazırız.Yenimahalle’de en çok kamp yapan liderler olarak bizler bu ilgiden çok memnun kaldık.Yeter ki izcilere sağlanan manevi destek okuldan başlayarak devam edebilsin.Biz liderler olarak şimdiye kadar olduğu gibi bundan sonra da gereken fedakarlığı ve sorumluluğu üstlenmeye hazırız.
4 gece 5 günü kapsayan kampımız her sabah 7.30’da sabah sporuyla başlayıp, izcilik bilgilerinin öğrenilmesi, çevre tanıma gezileri, teknik iz ve işaretlerin öğrenilmesi, çeşitli oyunların oynanması, her akşam eğlencelerle dolu etkinliklere katılımın gerçekleşmesi, gece yürüyüşleri yapılarak yıldızlarla yön bulmanın öğrenilmesi, çinileriyle ünlü Osmanlı’nın ilk başkenti İznik’in gezilmesiyle dolu dolu geçmiştir.İzcilerimiz bir arada bulunmanın, akranlarıyla oyun ve gösteriler sunarak kendilerini ifade etmenin gece yürüyüşleri yaparak cesaret elde etmenin, yemek sırasına girerek yemek alıp yemenin, doğal güzellikleri görüp temiz hava almanın tadına vardılar.
Her sabah kahvaltıdan sonra bir rekabet havası içinde birinci olmak arzusuyla harıl harıl temizlik yapılması, oda düzeni, oba ruhu, kıyafetlerin bütünlüğünden teftiş edilerek puanlamalar yapıldı.Ardından tören alanında günün birincileri ilan edilince izcilerin oba bağırmaları neşelerine neşe katarken, yarının birincisi biz olmalıyız duygusu da izcilerde heyecan yaratıyordu.
Her sabah İstiklal Marşı’nın coşkulu bir şekilde söylenmesinin ardından, her izcinin kendisi, ailesi, izcilik ve tüm dünya insanlığı için iyi dileklerle baş başa kaldığı o birkaç saniyede, izciler ne kadar da güzel duygu ve beklenti içine girdiler.Dilek ve temennisini söylemek için, bir adım öne çıkan izciler selam vererek liderlere ve izcilere duygularını söylerlerken oldukça heyecanlıydılar.
Kampa, ilk defa gelen izciler okul kurallarından çok farklı bir ortamla karşılaştılar.Okulda paylaşılanların kat kat üzerinde paylaşımlar yaşayan izciler; “İzcilik anlatılmaz, yaşanır.” Duygusuyla kamplarını tamamladılar.
Bir taraftan ailelerini özlemiş olmanın hüznünü yaşarken diğer taraftan yeni bir kamp ne zaman yapılacak diye sormaları doğrusu bizi hem şaşırtıyor hem sevindiriyordu.
İzcilerimizden böyle bir etkinlik vardı da ben daha önce neden katılmamışım sözünü o kadar çok duyar olduk ki…
Ateş gecesi programının açılış cümleleri ne kadar da yürekten söyleniyordu.Bu önümüzde yanan ateş nasıl hepimizi ısıtıyorsa, izcilik ateşi de kalplerimizi öyle ısıtsın.Bu parlayan kıvılcımlar nasıl sönüyorsa, içimizdeki kötü düşünceler ve bencillik duyguları da böyle sönüp yok olsun.Bu ateşin dumanları nasıl etrafa yayılıyorsa, izcilik ve insanlık ideali de aynı şekilde yayılsın.
Kamp ile ilgili o kadar çok yazacak şey var ki liderlerimizin, izcilerimizi himayeleri ve onlara bir şeyler öğretmek için çabaları yerinde disiplinli, yerinde şefkatli tutumları hem de babacan tavırları izcileri o kadar memnun etti ki…
İstiklal İzci Grubu olarak her kampta bir de kamp armasının dağıtılması, liderlerimizin yeleğindeki armaları görünce ne kadar da çok kamp yapmış olduklarını anlamaları, izcilerin daha çok kamp yapma arzusunu körüklüyordu.
Yürü hür mavinin bittiği yere kadar
İzci kamp yaptığı sürece yaşar
