İzcilik yaşamıma 1999 senesinde Adapazarı’nda başladım. O sene bir bahar kampı ve bir de yaz kampı olmak üzere iki kamp yapmıştım. İlk kampım günübirlik olsa da yaz kampı 10 gün süreli mahalli bir kamptı. Yaz kampı olduğu için normal izci kamplarına nazaran daha rahattı, ancak yine de yatağını toplama, belli saatlerde uyuma uyanma, verilen görevleri sorumluluk bilip yerine getirme, çevre bilinci, doğa sevgisi, sosyal aktivitelere katılım, temel bilgi ve becerilerin gelişimi, yeni insanlarla tanışıp diyalog kurma, hem sosyal olarak hem de maddesel olarak üretme becerisinin gelişmesi, sanat anlayışı, grup halinde hareket edebilme, gönüllü olarak bir şeyler yapabilme gibi daha pek çok alanda bana katkı sağladı. Ağaç yaşken eğilir atasözümüzü doğrulamış oldu benim o yaşta katıldığım izci kampı. Sonrasında mahalli ve İstiklal İzci Grubu bünyesinde Kardeniz’den Ege’ye, Akdeniz’e, Marmara’ya pek çok bölgede pek çok şehirde kamplara katılmaya devam ettim. Bugüne kadar 50 civarı kampa katıldım ve yurtdışındaki çeşitli alanlara yönelik izci kamplarına katılmayı yürekten istemekteyim.
İzcilikte büyüklerimden de öğrendiğim çok şey oldu küçüklerimden de. Kardeşim olmamasına rağmen izcilik bana en güzel kardeşlik duygularını yaşattı ve öğretti. Paylaşmayı, ortaklaşa kullanmayı, yardımcı olmayı, sevmeyi, sevilmeyi, saygıyı; sayısız pek çok güzelliği edinmemde izciliğin payı çok büyüktür.
2002 yılında bu yana İstiklal İzci Grubu’nda izciliğe 2012 yılında da liderlik alarak İstiklal İzci Grubu’nda liderlik yaparak faaliyetlere katılmaktayım.
